„Zanim to zrobimy powinniśmy powiedzieć nieco o nierzetelności urynowych analiz jako środków diagnozy. Chociaż analiza uryny jest wciąż praktykowana przez ortodoksyjnych lekarzy, odkryto, iż zawarte w niej elementy i ogólny stan w dużo większym stopniu uzależniony jest od charakteru pożywienia i płynów przyjmowanych przez pacjenta, aniżeli od urojonego czy rzeczywistego stanu choroby. Nawet obecność cukru nie może dłużej być uważana za niezawodną oznakę cukrzycy. Dla własnej satysfakcji udowodniłem to, nie przyjmując przez cały dzień niczego poza napojami przyrządzonymi ze słodkich proszków chemicznych i żadnego pożywienia z wyjątkiem pewnej ilości bardzo słodkich lodów. Po 1214 godzinach takiej diety uryna zdrowej skądinąd osoby staje się przeładowana cukrem i sugeruje lekarzowi, iż pacjent jest cukrzykiem. Podobne pomyłki były czynione odnośnie białka odnajdywanego w urynie jako rezultat źle wyważonej diety. Przed kilku laty mój przyjaciel związany ze spółką ubezpieczeniową „Life Insurance Company" miał pewną liczbę klientów na skutek posiadania przez nich znacznej zawartości białka w urynie. W celu wyjaśnienia trzech z nich wziął pod obserwację. Dzięki zmianie diety, wszyscy oni przypuszczalnie chorzy na chorobę Brighta, zapalenie nerek czy“(2)